Barwna saga obyczajowa rozgrywająca się w Szanghaju i Kalifornii w latach 1937-1957. Dziewczęta z Shanghaju to nowa powieść obyczajowa autorki „Kwiatu Śniegu i sekretnego wachlarza”, „Miłości Peonii” oraz „Na Złotej Górze”.
Szanghaj 1937 roku – miasto bogaczy i żebraków, gangsterów i hazardzistów, patriotów i rewolucjonistów, artystów i dygnitarzy wojskowych – nazywany jest Paryżem Azji.
Dwie siostry, dwudziestojednoletnia Pearl i młodsza May, panienki z bardzo zamożnej rodziny, wiodą tam luksusowe, beztroskie życie. Wszystko się zmienia, gdy ojciec na skutek hazardu traci cały majątek, a napadnięty przez Japończyków kraj pogrąża się w straszliwej wojnie. Aby ratować rodzinę, dziewczęta wbrew swojej woli muszą poślubić dwóch braci, bogatych Chińczyków z Los Angeles.
Po niebezpiecznej podróży przez ogarnięte wojną Chiny i wielomiesięcznym, pełnym upokorzeń pobycie w amerykańskim obozie dla uchodźców docierają wreszcie do mężów: z bagażem tragicznych doświadczeń i z wielką tajemnicą. Nie wiedzą, że także w ich nowej rodzinie każdy ma coś do ukrycia i nikt już nie jest tym, za kogo się podaje.
"Lisa See, choć uprawia dość tradycyjną i konwencjonalną formę powieściową stawia współczesne pytania o granice tożsamości i wykorzenienia, pokazuje sytuację, w której, za sprawą historii, nigdzie nie jest się u siebie, w której bohaterowie muszą sobie odpowiadać na pytanie, co to znaczy być sobą. A ich odrębność kulturowa i rasowa dodaje tym kwestiom tylko wyrazistości. Mocną stroną tej prozy jest realizm. Choć większość bohaterów powieści to postaci fikcyjne, to do naszkicowania kontekstu sytuacyjnego i tła autorka wykorzystała bogatą dokumentację, autentyczne relacje, wspomnienia, anegdoty, prace historyków." - Nowe Książki, marzec 2010.
"Beletrystyka pierwszego sortu." - Nowa Trybuna Opolska, marzec 2010.
